Ogrzewanie pompowe - jest obecnie najczęściej stosowanym rozwiązaniem w instalacjach centralnego ogrzewania w domach jednorodzinnych. Do wymuszania ruchu wody w instalacji wykorzystywana jest pompa obiegowa. Dzięki niej możemy pokonywać duże opory hydrauliczne powstające przy przepływie wody w rurach o dużo mniejszych średnicach niż w ogrzewaniu grawitacyjnym. Dodatkowo instalacje pompowe nie mają ograniczeń związanych z ich wielkoscią i rozległością.

Instalacja rozdzielaczowa - instalacja ta jest odmianą instalacji dwururowej z rozdziałem dolnym. Do kotła podłączamy tylko jeden lub dwa piony obsługujące rozdzielacze na poszczególnych kondygnacjach. Od rozdzielaczy prowadzone są przewody (tzw. podejścia) do poszczególnych grzejników na kondygnacji. Rury te prowadzone są w szlichcie podłogi, najkrótszą drogą od rozdzielacza do grzejnika (odległość ta nie powinna przekraczać 15 m) D. Takie rozwiązanie jest bardzo korzystne przy zmianach aranżacji wnętrz, bo wówczas odcinamy rozdzielacz na danym piętrze i przerabiamy fragment instalacji centralnego ogrzewania, normalnie użytkując pozostałe kondygnacje i pomieszczenia. Można uszkodzony kawałek rury wymienić bez wyłączania całego ogrzewania. Łatwo możemy też sterować każdym obiegiem z rozdzielacza. Przed rozdzielaczem na odejściu od pionu możemy zastosować licznik ciepła, pozwalający na łatwe rozliczanie zużytego ciepła na poszczególnych kondygnacjach.  

Ogrzewanie podłogowe - w systemie ogrzewania podłogowego przewody, którymi płynie ogrzana woda, oddają ciepło do pomieszczenia równomiernie na całej powierzchni podłogi. Rury można układać w meander  (ale zakres stosowania jest ograniczony średnicą rury i jej minimalnym promieniem gięcia) lub spiralnie. Zaletą ogrzewania podłogowego jest jego energooszczędność - temperaturę w ogrzewanym pomieszczeniu możemy obniżyć o 2-3°C, nie zmniejszając komfortu cieplnego. Zaoszczędzimy wtedy ok. 10-15% energii cieplnej.